Sociale geschiedenis van het Romeinse rijk/Keuken: verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
k
Wijzigingen door 84.241.158.94 hersteld tot de versie na de laatste wijziging door Ks-M9
Labels: Bewerking via mobiel Bewerking via mobiele website
k (Wijzigingen door 84.241.158.94 hersteld tot de versie na de laatste wijziging door Ks-M9)
De wijnen smaakten naar [[w:Marsala (wijn)|Marsala]] of [[w:Retsina|Retsina]] en werden enkel verdund met water gedronken. Wijn puur en onversneden drinken gold als sociaal volkomen verwerpelijk. Bij grote feestbanketten werd wijn uit Griekenland geïmporteerd geserveerd. Op een groot banket dat door [[w:Caesar|Caesar]] werd gegeven waren er volgens teksten twee Italiaanse wijnen (uit de buurt van Rome en van Sicilië afkomstig) en ook twee Griekse, namelijk uit Chios en Lesbos. Men hield wijn wel eens koel met sneeuw uit de bergtoppen.
 
Een beroemde witte wijn was die van Noord-Italië. Keizer [[w:Imperator Caesar Augustus|Augustus]] dronk deze wijn ook. Kopdoek kleedje
 
=== Vissaus ===
De Romeinse keuken was zeer gekruid en kende veel zware en ingewikkelde sausen. De typische vissaus, ''garum'' of ''liquamen'' genoemd, was altijd een onmisbaar ingrediënt. De Romeinen gebruikten het als 'ketchup' bij iedere maaltijd. De artisanale bereiding van vissaus nam 2 tot 3 maanden in beslag. Als basis werden ingewanden en afval van makreel of tonijn gebruikt, waaraan heel veel zout werd toegevoegd, waarna het goedje in grote vaten ging gisten (en tot in de verre omgeving een afschuwelijke stank verspreidde). Maar de Romeinen waren er dol op. In de Byzantijnse tijd werd er ook wijn aan toegevoegd. De bovenste vloeibare laag van het eindproduct was het meest begeerd en dus het duurst.
 
=== Installaties en keukengerei ===
Kanker kanker kanker kanker kanker Aides kopdoek kleedje
Er zijn installaties voor vissaus gevonden in Ostia, de haven van Rome, en in Noord-Afrika (ver genoeg van huis?) en ook daar waren zij bij havens en dergelijke gelegen vanwege de geur. De installaties zijn gigantisch groot. Ook in Pompeï en Spanje stonden zulke installaties.
 
Peper werd enkel door de extreem rijken gebruikt, nadat het pas in de 1e eeuw vanuit India werd ingevoerd. Men gebruikte een ''piperatorium'', een pepermolen. In het British Museum is er één te bewonderen die uit 410 dateert en behoorde tot de Hoxen Treasure van Oost-Bretagne.
 
Amforen dienden voor het bewaren en transporteren van vloeibare stoffen. Wijnamforen zijn scherper van vorm en spits toelopend. Ze werden in een zandbodem 'geprikt', ook aan boord van schepen. De ronde of bolle amforen zijn Zuid-Spaanse olijfolie-amforen. Ze waren verzegeld en reisden vergezeld van een etiket met vermelding van product, aantal liter e.d.m. Latere amforen hebben ribbels, misschien omdat dit stevigheid levert.
 
=== Eetgewoonten ===
In de eetkamer (''[[w:triclinium|triclinium]]'') stonden drie ligbanken voor elk drie personen in u-vorm rond een tafel. Deze waren voor mannen, steunend op de linker elleboog naar de tafel gewend liggend. Liggend eten was een teken van grote klasse. Vrouwen aten zittend op een stoel. De plaats die men aan tafel innam of kreeg toegewezen was gekozen volgens stand en inkomen en zelfs de menu's waren daaraan aangepast. Een gewoon uitgebreid diner bestond uit drie gangen met als voorgerecht wat 'snacks' van olijven, salade, munt, prei of andere groenten en kruiden. De hoofdmaaltijd bood vis, vlees of gevogelte naar keuze. Als dessert werd vaak fruit genomen. Een uitgebreid diner kon drie uur duren, en een decadente feestmaaltijd zelfs dubbel zo lang. Bij zulke gelegenheden was het voorgerecht samengesteld uit eieren, slakken, zeevruchten, vooral ook oesters, een echte lekkernij voor de Romeinen. Als hoofdgerecht was er keuze uit gans, pauw of fazant, of kreeft, tarbot en barbeel, of ook wel jonge geit of everzwijn. Een van dergelijke diners wordt door de satiricus [[w:Juvenalis|Juvenalis]] beschreven.
 
Er was ook altijd animatie bij het eten. Een opgeleide slaaf reciteerde poëzie of er waren zangers en fluitspelers of andere muzikanten tot zelfs exotische dansers en danseressen of acrobaten toe.
 
Boodschappen werden door slaven gedaan, al dan niet vergezeld van hun meester, op de markt van Trajanus en het Forum bijvoorbeeld, voordat daar administratieve en andere gebouwen kwamen. De omgeving eromheen was in feite wat we nu een shoppingcenter noemen: een complex van 150 winkels, ook boven en langs een straatje.
 
Er waren talrijke tavernen in Romeinse steden. Die waren voor de armen, die zich geen eigen keuken konden permitteren. Zij gingen dagelijks met een pot op stap om er eten en heet water te halen, of maakten wat eten op een vuurtje in de kamer. Bepaalde tavernen leverden ook nog andere diensten. Ze waren gelinkt aan de prostitutie. Gegoede Romeinen gingen er nooit naar toe, maar zij kenden andere plaatsen, die vaak met speciale symbolen waren aangeduid.
 
De [[w:Saturnalia|Saturnalia]] waren het belangrijkste heidens feest, dat aan de grondslag van ons kerstfeest ligt. Het duurde eerst maar een dag, maar in de 2e eeuw was dat een week en dan werd er natuurlijk uitgebreid gegeten.
 
=== Bibliografie ===
10.999

bewerkingen

Informatie afkomstig van https://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.

Navigatiemenu