Engelse literatuur/Emily Dickinson

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Engelse literatuur


Black-white photograph of Emily Dickinson2.png

De Amerikaanse dichteres Emily Dickinson (1830-1886) bracht bijna haar hele leven als een kluizenaar door in haar huis in Amherst in Massachusetts, waardoor ze slechts laat erkenning kreeg als een van de meest vernieuwende dichters van de 19e-eeuwse Amerikaanse literatuur.

Haar vader was een vooraanstaand advocaat die voor een tijdje zelfs in het Congres zetelde. Emily Dickinson begaf zich slechts enkele keren buiten haar geboortedorp: een uitstap naar Washington, en een slechts één jaar durend, ongelukkig verblijf als student aan het streng religieuze New England Female Seminary. Naarmate de jaren verstreken, trok zij zich meer en meer terug uit het gemeenschapsleven van het dorp en kwam nog zelden buitenshuis.

Net als Walt Whitman schuwt Dickinson in haar poëzie geen experimenten en maakt gebruik van het vrij vers en een ongebruikelijke typografie. In haar gedichten over haar eigen belevingswereld streeft zij net als Whitman een lyrische weergave na van het eigen bewustzijn. Net als schrijvers als Charlotte Brontë en Elizabeth Barrett Browning, schreef ze haar gedichten in de eerste persoon ("Ik"). Die spreker in het gedicht is telkens een scherp waarnemer die de onvermijdelijke beperkingen van de samenleving ziet, en nadenkt over mogelijke manieren om ermee om te gaan of om eraan te ontsnappen.

Ondanks de uitzonderlijke originaliteit van haar werk werden er tijdens haar leven slechts zeven van de bijna achttienhonderd gedichten gepubliceerd. Algemene erkenning van haar werk vond pas plaats in de twintigste eeuw. Tot de uitgave van Thomas Johnson in 1955 werden de gedichten meestal bewerkt in een vorm die de uitgever geschikter voor zijn lezers vond, vaak ook onderverdeeld in categorieën als liefde, vriendschap en natuur. De uitgave van Johnson brak hiermee, door als eerste een vorm te kiezen die dicht bij de originele teksten stond.

Hoe productief Dickinson wel was geweest, werd pas duidelijk toen men na haar overlijden haar manuscripten ontdekte: negen boekjes met aan elkaar genaaide gedichten, op zolder opgeborgen in een koffer. Op initiatief van haar vrienden en verwanten verschenen vanaf 1890 tot in het midden van de volgende eeuw negen postume verzamelingen van haar gedichten. Sindsdien verschenen veel nieuwe publicaties en vertalingen en kreeg Emily Dickinson erkenning als een van de grootste en meest originele Amerikaanse dichters.

Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.