Wereldliteratuur/De goddelijke komedie

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
BlankMap-World.svg
Wereldliteratuur

Dante Alighieri met een exemplaar van de Goddelijke komedie in zijn hand aan de ingang van de hel. In de achtergrond de zeven terrassen van de louteringsberg en de stad Florence met daarboven de zeven hemelse sferen.
(Fresco van Domenico di Michelino).

De goddelijke komedie beschrijft Dantes reis door de hel (Inferno), het vagevuur (Purgatorio) en het paradijs (Paradiso). Daarbij wordt hij eerst begeleid door de Romeinse dichter Virgilius en vervolgens door zijn geliefde Beatrice. Hoewel de visie van de hel, het Inferno, zo levendig beschreven wordt dat moderne lezers er nog van kunnen genieten, zijn de andere delen moeilijker vanwege de geleerdheid en theologische theorie. Purgatorio is mogelijk het meest lyrische en menselijke van de drie. Er treden ook de meeste dichters in op; Paradiso is het meest theologische en bevat de mooiste en meest extatische mystieke passages, waarin Dante naar eigen zeggen dingen probeert te beschrijven die moeilijk over te brengen zijn.

De 'Komedie' is opgesteld in Dantes lokale dialect. Door er een episch opgebouwd gedicht met een filosofisch doel mee te schrijven bewees hij dat de Italaanse volkstaal een uitermate gechikt medium was en tot de hoogste soort expressie in staat was. Door Dantes werk werd het Toscaanse dialect meteen ook de standaard voor het Italiaans. Dat dit ernstige werk als 'komedie' wordt voorgesteld, heeft ermee te maken dat in Dantes tijd alle serieuze wetenschappelijke werken in het Latijn werden geschreven; werken die in een andere taal waren geschreven, werden verondersteld komisch van aard te zijn.

Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.