Nederlandse literatuurgeschiedenis/De neoromantiek

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlandse literatuurgeschiedenis

  1. Inleiding
  2. Middeleeuwen
  3. De renaissance
  4. Het Frans-classicisme
  5. De verlichting
  6. De romantiek
  7. Het realisme
  8. De tachtigers
  9. Symbolisme en gemeenschapskunst
  10. Neoclassicisme
  11. Neoromantiek
  12. Historische avant-garde en modernisme
  13. De beweging van vijftig
  14. De jaren zestig
  15. 1970-2000
  16. Bronvermelding en literatuur

Van neoromantiek is geen echt vaste definitie te geven. De term wordt vooral gebruikt voor een niet-realistische richting binnen het verhalende proza, die begon in de laatste jaren van de 19e eeuw en zich aan het begin van de 20e eeuw nog een tijdlang voortzette. Centraal in dit soort romans staat onder meer een onbestemd verlangen naar een beter en 'hoger' leven, maar dit blijft eigenlijk altijd een onvervulbare droom. Verder wordt de verbeeldingskracht nu weer centraal gesteld, in tegenstelling tot de rechtstreekse waarneming die het realisme van de jaren ervoor kenmerkte.

Bekende namen[bewerken]

  • Arthur van Schendel
  • Aart van der Leeuw
  • Augusta de Wit
Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.