Leer jezelf ecologisch tuinieren/Rododendron

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Ecologisch tuinieren

Rhododendron bloom in zoo tierpark friedrichsfelde berlin germany.jpg
Inleiding
De tuinkalender
Register
Wat zijn planten
Algemene begrippen
Sorteringslijsten
Grondbewerking
Plantkunde
Vermeerderen
Plantenfamilies
Geslachten
Soorten
Plantenziekten
Problemen
Het dierenleven
De moestuin
De kruidentuin
De boomgaard
De siertuin
De speeltuin

Rododendron (wetenschappelijke naam Rhododendron, uit het Oudgrieks: rhodos, "roos"; dendron, "boom") is een groot geslacht van, afhankelijk van de taxonomische opvatting, 600 -1000 soorten bloeiende planten in de Heifamilie (Ericaceae). Vanwege de omvang is dit geslacht onderverdeeld in een aantal ondergeslachten. Het geslacht is aan diverse herindelingen onderworpen geweest. Zo werd aan het begin van de jaren 90 van de 20e eeuw het geslacht Ledum in Rododendron ingevoegd.

Carl Linnaeus onderkende naast dit geslacht een apart geslacht Azalea met zes soorten. In 1796 meende Richard Anthony Salisbury (1761-1829) dat dit onderscheid niet te handhaven was en werden de azalea's binnen Rhododendron ondergebracht. De naam azalea is in het dagelijks spraakgebruik blijven bestaan. Taxonomisch gezien heeft de term geen eenduidige betekenis: er zijn twee ondergeslachten waarvan de planten met de naam azalea worden betiteld: Tsutsusi, de zogenaamde Japanse azalea’s of groenblijvende azalea's en Pentanthera, de zogenaamde bladverliezende azalea’s.

Beschrijving

De Rododendrons zijn in het algemeen struiken tot kleine bomen met verspreid staande bladeren. Het aantal meeldraden bedraagt 5, 10 of 27. De bladeren hebben een gave rand en kunnen gegroepeerd staan aan het eind van de tak, wat tot een schijnkrans leidt. De bloemen staan vaak in eindstandige dichte of losse tuilen, maar kunnen ook alleenstaand zijn.

Soorten

Nog niet beschreven soorten:

enz.

Rododendrons zijn geliefd als sierplanten in tuinen en parken. In de handel zijn 25.000 rassen en hybriden verkrijgbaar.

In de tuin geven rododendrons in het algemeen de voorkeur aan iets zure, luchtige grond. Bij het planten dient men de struiken niet te diep te planten: veel soorten hebben hun wortels vrij dicht onder de oppervlakte. Te diep planten berooft de wortels van de struiken van lucht. Ook een te veel aan water kan de wortels van lucht beroven. Direct na het planten en de eerste tijd hierna kan water geven nuttig zijn. Maar het begieten zal in de meeste tuinen langzaam afgebouwd kunnen worden. De meeste soorten kunnen zon goed verdragen. Let eventueel op verdrogingsverschijnselen op de randen van nieuwe bladeren - hier onttrekken ze het eerst vocht aan.

Onderdelen van rododendrons kunnen het giftige grayanotoxine bevatten. Dit gif kan ook in de nectar en meeldraden, en hierdoor in de honing van bijen voorkomen die zich met de nectar van rododendrons hebben gevoed. Deze honing kan hallucinerend en/of laxerend werken. In de oudheid vertelde Xenophon reeds over het gedrag van soldaten, die zich met zulke honing hadden gevoed. Voor paarden kan het eten van de plant dodelijk zijn.

Bronnen
Wikimedia Commons Meer afbeeldingen over dit onderwerp vindt u in Categorie Rhododendron op Wikimedia Commons
Wikipedia Wikipedia heeft een encyclopedisch artikel over Rododendron
Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.