Tarot/Esoterische tarot

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Keltiskkors.jpg
Tarot

Tarot wordt veel gebruikt voor persoonlijkheidsanalyse, voor meditatie en voor toekomstvoorspelling. Daarnaast werd het door esoterische auteurs vanaf de 19e eeuw beschouwd als een via symbolen overgeleverde occulte filosofie. Vaak werd daarbij geclaimd dat het Egyptische geheime leringen betrof die via een lange lijn van geïnitieerden door de eeuwen heen doorgegeven was.

Schrijvers over het occulte uit de 19e eeuw, waaronder leden van de Golden Dawn, maakten een onderscheid tussen 'divination' en 'fortune telling', divinatie en waarzeggerij. Het laatste was een activiteit waar ze op neerkeken, en werd vooral door rondreizende zigeuners in praktijk gebracht. Papus oordeelde dat de vrouwen die zich met de kaarten bezighielden niet het vereiste begrip opbrachten voor de diepzinnige spirituele betekenis van de Tarot. [1] [2] Dat 20ste hoofdstuk van Le Tarot des Bohémiens beslaat maar een klein deel (nog geen tiende) van het boek, waarin hij aan 'les dames' in 6 lesjes uitlegt hoe je tarotkaarten legt en leest om de toekomst te voorspellen. Ondanks die houding heeft het 'waarzeggerij-aspect' van de tarot meer populariteit verworven dan de occulte filosofie die mensen als Antoine Court de Gébelin, Éliphas Lévi, Papus en latere esoterische tarotauteurs wilden openbaren.

Een aantal esoterische scholen, waaronder the Hermetic Order of the Golden Dawn, beschouwen de Tarot eerder als een soort tekstboek en geheugensteun om hun leer over te brengen. Het gaat dan om een soort kennis die alleen voor ingewijden beschikbaar is (vandaar 'arcana', de geheime kennis of leer) en waarbij met de tarot technieken als meditatie en visualisatie van symbolen worden gebruikt om toegang te krijgen tot een 'astraal niveau'. Aleister Crowley, die zijn eigen tarotdeck de 'Thoth-tarot' ontwierp, adviseerde de tarotadepten eveneens om door middel van meditatie intuïtieve kennis van de symboliek van de tarotkaarten te verwerven. Van de dichter William Butler Yeats is bekend dat hij een tarotkaart uitkoos en op zijn voorhoofd drukte om zich op de kaart te concentreren en er zo 'toegang' tot te krijgen.[1]

Er zijn dus verschillende manieren om tarotkaarten te gebruiken: als visueel hulpmiddel om een esoterische leer over te brengen, en voor waarzeggerij. Sommige therapeuten stellen dat tarot daarnaast ook een manier is om inzicht te krijgen in bepaalde problemen en vraagstukken. Zo wordt de door Robert Wang ontworpen "The Jungian Tarot Deck" met krachtige archetypische voorstellingen gebruikt door jungiaanse analisten en therapeuten om tijdens consultaties met hun cliënt over te mediteren.

Het populairste kaartspel ('deck') om voorspellingen te doen is waarschijnlijk dat van de Britse occultist Waite en de kunstenares Frieda Harris (de Rider-Waite-tarot) met een geïllustreerde kleine arcana. Daarnaast worden speciaal voor waarzeggerij ontworpen kaarten gebruikt, zoals die van Etteilla en die van Mlle Lenormand. Ook zigeuners gebruiken soortgelijke sets die eenvoudiger zijn dan de tarotkaarten en door de kleurige afbeeldingen van situaties en personen meer afgestemd zijn op toekomstvoorspelling.

Bekende kaartleggingen zijn de driekaartlegging 'Heden-verleden-toekomst' en het Keltisch Kruis, waarbij 10 kaarten worden gelegd die meer verklaren over de oorzaak en achtergronden van het vraagstuk/de situatie, de invloed van derden en (eventuele) ontwikkelingen in de toekomst.



noten
  1. 1,0 1,1 Richard Cavendish: 'The Tarot' - Chancellor Press, 1988
  2. Papus:Le Tarot de Bohémiens; Préface de la 2me édition
Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.