Speels leren/Gebruiker

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
P Education.png
67. Onderwijs en opleiding

Use Brain.gif
Speels leren

Bouwer[bewerken]

A learning game has different views depending on the public

Gamemodes[bewerken]

De onderwijsnemende is diegene voor wie de game is gebouwd en die de game zal spelen. Echter er zijn meer gebruikers die elk een eigen perspectief op de game (te vergelijken met een gamemode), die de onderwijsnemende speelt, hebben. Een onderwijsarchitect kan de game vullen met onderwijsarchitectuur, onderwijsmethoden en onderwijsontwikkelaars aansturen om te komen met leerdomeinen en leercontent. Een onderwijsgever kan de gamedata gebruiken om het leerproces van de onderwijsnemende of een groep van onderwijsnemenden te monitoren. Dat kan vertrouwen opwekken in de game en de vrijheid die de onderwijsnemende in het leren neemt. Omdat we het hier hebben over gaming software zal die door een onderwijstechnoloog dienen te worden geïnstalleerd en beheerd als service naar de gebruikers. In feite is de game zelf dus maar 1 aspect van de werkelijke software die nodig is om speels te leren.

Rollen[bewerken]

Uiteraard kan een gebruiker meerdere rollen aannemen. Voor leren leren, levens lang leren, zelfverantwoordelijk leren, vrij leren en ondernemend leren is dit een aanrader. Je ontwerpt je eigen onderwijs binnen een game die je zelf ergens installeert en waarbij je je eigen leerproces reguleert en bewaakt.

Lerende[bewerken]

Vrijheid[bewerken]

Speels leren zorgt voor een optimale vrijheid in leren voor lerenden die een reproductieve leerstijl hebben, dus eigenlijk graag willen dat een anders zegt wat ze moeten doen of een ander graag nadoen. Bij speels leren worden de spelregels, speelveld en speldoel extern bepaald, maar daar binnen is er alle ruimte ook om die spelregels te overtreden. Speels leren sluit aan bij de natuurlijke manier waarop mensen leren en is daarom voor alle type lerenden een fijne manier van leren.

Z[bewerken]

De huidige generatie Z is opgegroeid met ICT en alle technische snufjes voor leren die daardoor beschikbaar zijn gekomen; YouTube, Spotify, fora, (v/b)logs, social media, wiki's, e-books en games. En tegenwoordig worden moderne games ook vergezeld van die andere snufjes; zoals tutorials op YouTube, Gamepedia als wiki, discussies tijdens het spelen via social media enzovoort. Los van de intelligente algoritmes en andere beïnvloeding door deze games, lijkt de huidige generatie redelijk vrij te zijn tijdens het spelen, hoewel niet elke ouder dit spelen of spelen in het algemeen toejuicht. Men toch vaak de neiging heeft spelen als vijand van het leren te zien. Deze opvatting komt nog voort uit de tijd van het eerste georganiseerde onderwijs die ontstond met het ontstaan van steden en staten. Terwijl daarvoor ouders hun kroost voornamelijk hun gang lieten gaan.[1] Pas aan het einde van de negentiende eeuw zag men in dat deze opvatting, die vooral de kerk, het leger, de overheid en later de industrie diende, niet in het belang van het kind zelf was en brak er een gouden tijdperk van het vrije spel aan.[2] Deze werd in de jaren tachtig geleidelijk aan door de prestatiedruk en competitie (individualisme) weer ingeperkt ten behoeve van de kenniseconomie ten koste van het speels leren. Gelukkig laten vernieuwende onderwijsinitiatieven als bijvoorbeeld het entreprenasium en agora onderwijs zien dat we terug kunnen naar een samenleving waarin kinderen vrij en speels mogen leren zoals in de tijden van de jager en verzamelaars.[3]

Zelfontdekking[bewerken]

Voor de lerende is de mate van vrijheid van het spel te vergelijken met projectonderwijs. Immers men werkt binnen vastgestelde regels aan een gewenste leeruitkomst. In het ondernemend leren kan dit de plaats hebben van sturing op metaniveau. Het leren zelf is in ondernemend leren vrij; behalve de maatschappelijk regels kiest men zelf de leeruitkomst. Echter om ondernemend leren tot een kwalitatief hoogstaande vorm van leren te krijgen is leren leren onmisbaar. De vrijheid die men heeft om het eigen leren in te richten, kan niet gepaard gaan zonder te eisen dat men met die vrijheid op een goede manier kan omgaan. Het leren leren is dus niet een kwestie van wel of niet kiezen. Daarom wordt de vrijheid in ondernemend leren wel eens samengevat als; "zelfgestuurde ontdekking door gestuurde zelfontdekking". Daarom past de mate van vrijheid die speels leren geeft heel goed bij ondernemend of vrij leren. Mits de spellen die men speelt als onderwerp of uitkomst beter leren leren of bewust leren heeft. Gestuurde zelfontdekking is ook de basis van een filosoof, guru of een therapeut; ze leveren allemaal vormen sturing zodat de ontvanger leert om regie over zijn eigen leren en leven te nemen.

Docerende[bewerken]

Bronnen[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Bregman, R. (2019). De meeste mensen deugen: een nieuwe geschiedenis van de mens. de Correspondent.
  2. Chudacoff, H. P. (2007). Children at play: An American history. NYU Press.
  3. Gray, P. (2017). Self-Directed Education—Unschooling and Democratic Schooling. In Oxford Research Encyclopedia of Education.
Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.