Naar inhoud springen

Periodiek systeem/Alkalimetalen, reacties

Uit Wikibooks
Werk in uitvoering.
Dit hoofdstuk bevindt zich nog in de opbouwfase.
De auteur ervan heeft zich voorgenomen de genoemde onderwerpen verder uit te werken.
Overleg, indien u wilt bijdragen, eerst even met t.vanschaik.
* Met name de verwijzingen moeten even wachten tot de vertaling van "Alkali metals" klaar is.


Kenmerkende reacties van alkalimetalen[1]

[bewerken]

Zuurstof

[bewerken]

In hun reactie met zuurstof vormen de alkalimetalen oxides, peroxides, superoxides en suboxides. De eerste drie daarvan komen het meest voor. In de tabel hieronder[2] staan de verschillende verbindingen voor de diverse alkalimetalen vermeld. De verbindingen tussen haakjes geven kleinere producten aan die bij verbranding ontstaan.

Alkali metal Oxide Peroxide Superoxide
Li LiA2O (LiA2OA2)
Na (NaA2O) NaA2OA2
K NaOA2
Rb RbOA2
Cs CsOA2
Fr

De peroxides zijn ionogene verbindingen die instabiel zijn in water: het peroxide-ion is een sterke base en reageert met water tot waterstofperoxide.

NaA2OA2 + 2HA2O ⟶ 2NaOH + HA2OA2

De andere zuurstofverbindingen zijn ook niet stabiel in water:

2KOA2 + 2HA2O ⟶ 2KOH + KA2OA2 + OA2[3]
LiA2O + HA2O +⟶ 2LiOH

Zwavel

[bewerken]

Met zwavel vormen de alkalimetalen sufides en polysulfides.[4]

16Na + SA8 longrightarrow 8NaA2S
8NaA2S + SA8 longrightarrow 8NaA2SA2
8NaA2SA2 + SA8 longrightarrow 8NaA2SA3
.....
8NaA2SA6 + SA8 longrightarrow 8NaA2SA7

Omdat de alkalisulfides een zout zijn van een sterke base met een zwak zuur, ontstaan bij oplossen in water basische oplossingen.

SA2− + HA2O ⟶ HSA− + OHA−
HSA− + HA2O ⟶ HA2S + OHA−

Stikstof

[bewerken]

Lithium is het enige metaal dat bij kamertemperatuur direct met stikstofgas reageert.

6Li NA2 ⟶ 2LiA3N

Het gevormde lithiomnitride kan et water reageren onder vorming van ammonniak en lithiumhydroxide:

LiA3N + 3HA2O ⟶ NHA3↑ + 3LiOH

Waterstof

[bewerken]

Met waterstof worden de hydride-zouten gevormd, die met water hydrolyseren. De reactie in water verloopt explosief.

2Na +HA2 →Δ 2NaH
2NaH + 2HA2O ⟶ 2NaOH + HA2↑

Koolstof

[bewerken]

Lithium is het enige metaal dat direct met koolstof reageert waarbij dilithiumacetylide ontstaat. Natriumm en kalium kunnen met ethyn tot de overeenkomstige verbindingen reageren.[5]

2Li + 2C ⟶ LiA2CA2

2Na + 2CA2HA2 →150 AoA22oC 2NaCA2H + HA2

2Na + 2NaCCH →220 AoA22oC 2NaA2CA2 + HA2

Water

[bewerken]

In de reactie van alkalimetalen met water ontstaan oplossingen van het metaalhydroxide en waterstof. De reactie is heftig en kan voor de metalen lichter dan rubidium explosief eindigen, voor rubidium en cesium is dat geen vraag, ze zijn explosief.[2]

2Na + 2HA2O ⟶ 2NaOH + HA2↑

Andere zouten

[bewerken]

De alkalimetalen zijn goede reductoren. Ze zijn in staat metaal-kationen die minder elektropositief zijn te reduceren. Titanium wordt industrieel geproduceerd door titanium(IV)chloride bij 4000C met natrium te laten reageren (van Arkel–de Boer process).

TiClA4 + 4Na ⟶ Ti + 4NaCl

Organische halides

[bewerken]

In de klassieke Wurtz-reactie reageren alkali-metalen met organische halogeniden onder vorming van het op de plek van het halogeen aan elkaar gekoppelde organische resten:

2CHA3−Cl + 2Na ⟶ HA3C−CHA3 + 2NaCl

In vloeibare ammoniak

[bewerken]

Alkalimetalen lossen in vloeibare ammaoniak, aliftische amines en hexamethylphosphoramide onder vorming van een blauwe oplossing waarvan aangenomen wordt dat er gesolvateerde vrije elektronen in voorkomen.[2]

Na + xNHA3 ⟶ NaA+ + eA(NH3)xA−

De gesolvateerde vrije elektronen maken van deze oplossingen zeer sterke reductoren die veel toegepast worden in de organische synthese.

Reductie-reacties van natrium in vloeibare ammoniak.

Reactie 1) staat bekend als de Birch-reductie. Naast de hierboven genoemde voorbeelden uit de organische chemie vindt de oplossing met gesolvateerde elektronen ook toepassing in de anorgaische chemie:[2]

SA8 + 2eA− ⟶ SA8A2−
Fe(CO)A57+ 2eA− ⟶ Fe(CO)A4A2− + CO

Referenties

[bewerken]
  1. ↑ Deze pagina is een bewerking van de paragraaf Representative reactions of alkali metals op de Engelse Wikipedia, naar de tekst op 28 juni 2023
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 "Inorganic Chemistry" by Gary L. Miessler and Donald A. Tar, 6th edition, Pearson
  3. ↑ Kumar De, Anil (2007). A Text Book of Inorganic Chemistry. New Age International. p. 247. ISBN: 978-8122413847.
  4. ↑ "The chemistry of the Elements" by Greenwood and Earnshaw, 2nd edition, Elsevier
  5. ↑ "Inorganic Chemistry" by Cotton and Wilkinson


Informatie afkomstig van Wikibooks NL, een onderdeel van de Wikimedia Foundation.