Hypnotherapie/Therapie

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
WikiProject Psychology Logo (Deus WikiProject).png
68. Psychologie

Mijlocul hipnotic d'a adormi uă femee pentru a 'i face operaţiuni chirurgicale fără să simtă durere, Gazeta Săteanului, 20 mar 1888.JPG
Hypnotherapie

Therapeut[bewerken]

Erkenning[bewerken]

Een gedegen hypnotherapeut heeft naast een post-HBO opleiding erkend door een beroepsvereniging, eveneens een achtergrond als gedragswetenschapper; de hypnotherapeut dient namelijk ook bekwaam te zijn in de psychosociale therapie. Hoewel iedereen zich hypnotherapeut mag noemen, kan een mogelijke cliënt via de de NBVH(Nederlandse Beroepsvereniging voor Hypnotherapeuten) of de NGVH (Nederlands Gilde van Hypnotherapeuten) eenvoudig nagaan of de hypnotherapeut in kwestie aan strenge kwaliteitsnormen voldoet.

Vaardigheid[bewerken]

Een hypnotherapeut dient in ieder geval kundig te zijn in tal van therapeutische technieken en methoden zodat een bij de cliënt passende mix kan worden gemaakt om een trance op te wekken en hem daarin te begeleiden. Passend betekent; aansluiten bij de voorkeuren (aangeboren of aangeleerd). De poort naar de trance toestand kan via het bewuste (mindfulness), het onbewuste (hypnose) en het lijf (psychomotorisch) worden geopend. Van een hypnotherapeut mag daarom worden verwacht dat in zijn gereedschapskist in ieder geval

Houding[bewerken]

De hypnotherapeut dient inzicht te hebben in zijn normen en waarden en die bewust vorm te geven in het belang van de cliënt. In de moderne hypnotherapie wordt van de hypnotherapeut een holistisch mensbeeld gevraagd (eclectische pyschotherapie) waarin men het mensbeeld van Carl Jung, Carl Rogers en Fritz Perls integreert, maar die van Sigmund Freud als te deterministisch ervaart. De hypnotherapeut draagt de verantwoordelijkheid van zijn handelen (congruentie, overdracht en tegenoverdracht, gezagsrelatie en vertrouwen) en de behandeling, waarbij hij zich realiseert dat in de moderne hypnotherapie de verantwoordelijkheid voor de oplossing bij de cliënt dient te liggen.

Methodiek[bewerken]

Regressie[bewerken]

Regressie is het herbeleven van oude gedachte- of gedragspatronen; een terug gaan qua beleving naar een eerdere levensfase. In de psychotherapie wordt regressie ingezet om via herbeleving de emoties en overtuigingen die uit traumatische, nog niet verwerkte gebeurtenissen zijn voortgekomen, los te kunnen laten. Als er geen belemmeringen zijn om regressie toe te passen (teveel stress, pijn, wantrouwen, weerstand, angst, denken, in zijn eigen wereld leeft) dan zet de hypnotherapeut zogenaamde brugtechnieken in, die de cliënt vanuit zijn trance brengen naar het moment van de relevante gebeurtenis. Vanaf dat moment kan de therapeut zogenaamd innerlijk-kindwerk inzetten. Dit betekent dat de cliënt naar zijn kindertijd terugkeert, maar dit keer vanuit de positie van een volwassene, om de 'ik' die hij op die leeftijd was te herontmoeten. In lijn met de transactionele analyse bedacht door Eric Berne, wordt in de hypnotherapie verschillende toestanden van het ego (kind, ouder, volwassene) onderzocht (de ego-states of deelpersoonlijkheden), evenals hun interacties.

Deelpersoonlijkheden[bewerken]

Deelpersoonlijkheden of persoonlijkheidsdelen zijn verschillende actoren binnen iemand's persoonlijkheid die in zekere mate een eigen leven en karakter hebben (vergelijk de archetypen van Carl Jung). Delen kunnen tegengestelde belangen behartigen (zoals wel eten omdat het goed voelt of niet eten omdat je denkt dat je te zwaar bent) en worden dan oppositiedelen genoemd. In de hypnotherapie wordt onderzocht of een deel authentiek is en versterkt dient te worden of een copingstrategie is en ontmaskerd dient te worden om een meer passende functie te kunnen vervullen die past bij de gehele persoonlijke regie. Veel gebruikte technieken zijn:

  • Fritz Perls stimuleerde de cliënt om de emotionele lading van een deelpersoonlijkheid te uiten.
  • We spreken van kinetisch werken als een cliënt beweegt van plek (stoel) naar plek om de overgang van de ene deelpersoonlijkheid naar de andere deelpersoonlijkheid te stimuleren.
  • In de trance kan een deelpersoonlijkheid zich openbaren als een menselijke gedaante maar ook symbolisch manifesteren als een vorm of dier.
  • Het 'zelf' wordt gezien als het verbindende deel dat alle andere delen met elkaar in contact brengt en eenheid creëert.

Dromen[bewerken]

Dromen lijkt als bewustzijnstoestand erg op die van hypnose of meditatie. Dromen vinden plaats tijdens de REM-slaap. In deze periode vertonen onze hersenen een grotere hersenactiviteit en ordenen we de ervaringen van de dag om te herstellen. De overgang tussen de remslaap en het ontwaken is de overgang tussen het onbewuste en het bewuste en wordt daarom gezien als ideale trancemomenten in de hypnotherapie. Door naar je dromen te leren luisteren, leer je het onbewuste te laten spreken. De hypnotherapeut kan de cliënt hierin begeleiden door bijvoorbeeld het doordromen van een eerdere droom tijdens een trance te oefenen.

Werkwijze[bewerken]

Intake[bewerken]

Een intakegesprek wordt maar eenmaal afgenomen namens tijdens de eerste ontmoeting. Het is bedoeld om vast te stellen of cliënt en therapeut met elkaar verder willen werken. De hypnotherapeut laat de cliënt ervaren wat hypnotherapie inhoudt en kan betekenen. Tegelijkertijd kan de therapeut bepalen of hypnose de juiste behandeling is of misschien de cliënt beter via het hoofd (mindfulness) of lichaam (psychomotorische therapie) naar het onbewuste toegang kan verkrijgen. Of misschien een hele andere vorm van therapie beter geschikt is. Daarvoor dient de therapeut zoveel mogelijk achtergrondinformatie tijdens deze eerste sessie te verkrijgen.

Voorgesprek[bewerken]

Elke volgende sessie start met een voorgesprek. Het voorgesprek heeft als doel de cliënt eerst op zijn gemak te stellen, vast te stellen wat zijn verwachtingen zijn over de sessie, wat de achtergrond van de klacht is waaraan de cliënt wenst te werken, het behandeldoel te achterhalen en hoe gemotiveerd de cliënt is de klacht op te lossen (motivatietest). Het voorgesprek eindigt als de kern van het behandeldoel is gevonden en de cliënt toestemming geeft (contract aangaat) om hieraan te gaan werken. Dan pas start de hypnotherapeut met de behandeling die de cliënt mede heeft vormgegeven en waarin hij zelf de regie houdt.

Nagesprek[bewerken]

Een nagesprek dient er niet bij in te schieten, omdat dan belangrijke evaluerende vragen worden gemist die helpen bij een goed vervolg. De cliënt dient door het nagesprek geholpen te worden bij het verbinden van verschillende thema's die in de behandeling aan bod zijn gekomen. Een goed nagesprek zorgt dat het inzicht ook daadwerkelijk is verbreed en verdiept. Bovenal dient het nagesprek te garanderen dat het zelfvertrouwen en de zelfwaardering van de cliënt is vergroot.

Bronnen[bewerken]


Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.