Nederlands/Spelling/Smurfenregel

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De smurfenregel is een ezelsbruggetje dat duidelijkheid verschaft over het al dan niet schrijven van een -t aan het einde van een werkwoord waarvan de stam op een t-klank eindigt.

De term verwijst naar de stripverhalenserie De Smurfen en hun smurfentaal (het smurfs); bij het spreken vervangen de smurfen onbelangrijke werkwoorden door smurfen. Uiteraard is deze regel alleen bruikbaar als men het Nederlands voldoende kent om te kunnen horen wat "juist klinkt".

Regel[bewerken]

Vervang het werkwoord dat op een t-klank eindigt door een ander werkwoord - zoals "smurfen", dat niet op een t-klank eindigt. Bij het lezen van de zin zal een eventueel aanwezige t-klank op een eind-t wijzen. Uiteraard kan ieder werkwoord dat niet op een t-klank eindigt (lopen, enz.) gebruikt worden.

Voorbeelden[bewerken]

  • Word(t) eens volwassen! wordt: Smurf eens volwassen!: je hoort geen t, je schrijft dus geen t; de zin wordt dan Word eens volwassen!.
  • Brand(t) het huis af? wordt: Smurft het huis af?: hier hoor je de t-klank, er moet dus een t toegevoegd worden; de zin wordt: Brandt het huis af?
  • Word(t) je slimmer? wordt: Smurf je ..., dus Word je...
  • Word(t) je broer slimmer? wordt: Smurft je broer... dus Wordt je broer...

Opgelet![bewerken]

Vervoegingen in de verleden tijd en voltooide deelwoorden worden NOOIT met dt geschreven! (Behalve de vormen bij gij/ge: gij zoudt, ge hadt, ...)

Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.