Gedichten uit de wereldliteratuur/Yo voy soñando caminos

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
The Muse of Poesie by Konstantin Makovsky.jpg
Gedichten uit de wereldliteratuur
Antonio Machado

Yo voy soñando caminos werd aanvankelijk in 1906 gepubliceerd in het tijdschrift Ateneo,, onder de titel Ensueños. In 1907 gaf Antonio Machado zijn tweede boek uit, getiteld Soledades, galerías y otros poemas, een werk dat grotendeels zijn boek van 1903 omvat en op zijn beurt andere teksten toevoegt, zoals Yo voy soñando caminos.

De dichter verlangt er in dit gedicht naar om de pijn van een vroegere passie opnieuw te voelen, omdat hij zich in ieder geval levend voelde. De leegte in zijn ziel toen die passie hem verliet, voelt aan alsof hij niet langer bestaat.


Yo voy soñando caminos (Antonio Machado, 1907)


Yo voy soñando caminos

de la tarde. ¡Las colinas

doradas, los verdes pinos, 

las polvorientas encinas!... 

¿Adónde el camino irá? 

Yo voy cantando, viajero

a lo largo del sendero... 

- La tarde cayendo está-.

"En el corazón tenía

la espina de una pasión; 

logré arrancármela un día: 

ya no siento el corazón".

Y todo el campo un momento

se queda, mudo y sombrío, 

meditando. Suena el viento

en los álamos del río. 

La tarde más se oscurece; 

y el camino que serpea

y débilmente blanquea

se enturbia y desaparece. 

Mi cantar vuelve a plañir: 

"Aguda espina dorada, 

quién te pudiera sentir

en el corazón clavada".


Vertaling (Jules Grandgagnage, 2020)[1]


Ik ga langs droomwegen 


Ik ga langs droomwegen 

van de schemering. Gouden heuvels,

groene dennen, 

met stof beladen eiken! 

Waar leidt deze weg heen?

Ik stap al zingend, een reiziger 

langs het spoor. . .

—Nacht valt nu—

“Ooit had ik in mijn hart 

de doorn van een passie; 

op een dag trok ik hem er uit, 

nu voel ik mijn hart niet meer." 

En even blijft het platteland 

stil en somber, mediterend.

De wind klinkt in de populieren 

langs de rivier. 

De schemering wordt dieper 

en de weg die slingert 

en vervaagt, wordt donkerder 

en verdwijnt

En mijn lied wordt een klaagzang: 

"Scherpe gouden doorn, 

kon ik je maar eens opnieuw 

mijn hart voelen doorboren."


Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.