Naar inhoud springen

Gedichten uit de wereldliteratuur/No estrella

Uit Wikibooks
Gedichten uit de wereldliteratuur
Vicente Aleixandre

Vicente Aleixandre (1889, Sevilla – 1984, Madrid) was een Spaans dichter die de Nobelprijs voor de Literatuur won in 1977. Hij maakte deel uit van de avant-gardistische groepering dichters die zichzelf de Generación del 27 noemde en vooral in de beginfase aandacht had voor esthetische poëzie geschreven in vrije verzen. Hun aandacht voor het onderbewuste zou uiteindelijk uitmonden in surrealistische poëzie. In een eerste fase was Aleixandres poëzie surrealistisch en individualistisch. Later, na 1945, begon hij meer toegankelijke, fijngevoelige gedichten te schrijven met aandacht voor de menselijke conditie. In zijn laatste periode als dichter verschenen er bundels met tragische bespiegelingen over de onvermijdelijke dood, zoals Poemas de la consumación uit 1968.

Het onderstaande gedicht "No estrella" komt uit de dichtbundel Sombra del paraíso (De schaduw van het paradijs), die in 1944 werd gepubliceerd.


.


No estrella
¿Quién dijo que ese cuerpo
tallado a besos, brilla
resplandeciente en astro
feliz? ¡Ah, estrella mía,
desciende! Aquí en la hierba
sea cuerpo al fin, sea carne
tu luz. Te tenga al cabo,
latiendo entre los juncos,
estrella derribada
que dé su sangre o brillos
para mi amor. ¡Ah, nunca
inscrita arriba! Humilde,
tangible, aquí en la tierra
te espera. Un hombre que te ama.




Geen ster (Vertaling door wikibookauteurs)
Wie zegt dat dit lichaam,
uit kussen gebeeldhouwd, schittert
als een gelukkige ster? Oh, mijn ster,
kom naar beneden! Hier in het gras
wordt je licht eindelijk lichaam, eindelijk vlees.
Laat me jou bezitten, in het riet
gevallen ster
die voor mijn liefde bloed en glans
zou opofferen. Je behoort
de hemel niet toe! Hier, nederig,
tastbaar op aarde, wacht
een man die van je houdt.
Informatie afkomstig van https://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.