Gedichten uit de wereldliteratuur/Il pleure dans mon coeur

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
The Muse of Poesie by Konstantin Makovsky.jpg
Gedichten uit de wereldliteratuur


Il pleure dans mon coeur

Il pleure dans mon coeur
Comme il pleut sur la ville;
Quelle est cette langueur
Qui pénètre mon coeur ?

Ô bruit doux de la pluie
Par terre et sur les toits !
Pour un coeur qui s'ennuie,
Ô le chant de la pluie !

Il pleure sans raison
Dans ce coeur qui s'écoeure.
Quoi ! nulle trahison ?...
Ce deuil est sans raison.

C'est bien la pire peine
De ne savoir pourquoi
Sans amour et sans haine
Mon coeur a tant de peine !
(Paul Verlaine)

Het huilt in mijn hart

Het huilt in mijn hart
Als de regen op de stad
Wat is dit lome wee
Dat op mijn hart zo weegt?

O regen met je zachte ritme
Op de daken en de wegen
Verruk mijn hart
En troost me met je lied

Vanwaar dit verdriet
in dit moedeloze hart
Vanwaar dit verraad
En die rouw zonder reden?

Dit is de ergste pijn:
Niet te weten waarom
Zonder liefde en haat
Dit hart zo lijden kan

(Vertaling van Jules Grandgagnage)

Il pleure dans mon coeur (eigenlijk getiteld Ariette III) komt uit de bundel Romances sans paroles van Paul Verlaine die in 1874 werd gepubliceerd. Deze collectie bestaat uit korte gedichten met evocaties van innerlijke landschappen, gevoelens van verdriet (scheiding van zijn vrouw) en reisschetsen. Het woord "romance" benadrukt de muzikaliteit van het gedicht, dat bestaat uit 4 kwatrijnen met zesvoetige versregels (alexandrijnen).

Thema van Il pleure dans mon coeur: De dichter wordt overvallen door melancholie en verveling en weet er geen raad mee. Zijn verdriet heeft immers geen bekende oorzaak. Terwijl hij het landschap (de beregende stad) beschrijft, beschrijft hij tegelijkertijd de toestand van zijn ziel.

Ritme en rijm: de gedichten uit Romances sans paroles, en dus ook Ariette III, klinken bijzonder melodieus. De versregels zijn alexandrijnen, met dus zes lettergrepen per regel:

Il/ pleu/re/ dans/ mon/ coeur

Merk op dat hier de doffe 'e' in pleure uitgesproken dient te worden om het alexandrijn volledig te maken. Hetzelfde voor

Quelle est cette langueur,

waar ofwel 'quelle', ofwel 'cette' al één lettergreep zou moeten worden uitgesproken om een zesvoetige versregel op te leveren.

Verlaine maakt in dit gedicht gebruik van slechts enkele rijmen: eur, uie, on, eine, wat het thema van de de monotonie (de regen die valt en de melancholische 'bui' van de dichter) benadrukt. Daarnaast zijn er vele binnenrijmen, zoals in de eerste regel "pleure" en "coeur", in de vijfde versregel "bruit " en " pluie ", en opnieuw, in regel 9 en 10, "pleure " en "coeur".

Andere vertalingen[bewerken]

  • Enkele mooie vertalingen van Il pleure dans mon coeur zijn te vinden de website van Hernehim Cultuur
Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.