Gedichten uit de wereldliteratuur/After Death

Uit Wikibooks
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
The Muse of Poesie by Konstantin Makovsky.jpg
Gedichten uit de wereldliteratuur

Het gedicht van Christina Rossetti met Nederlandse vertaling[bewerken]

After Death is een petrarcaans sonnet van Christina Rossetti waarin de spreker, een overleden vrouw, zich richt tot een man die aan haar sterfbed staat. Ze maakt de lezer erop attent dat de man niet bereid is het lichaam van de vrouw aan te raken, waaruit de conclusie kan worden getrokken dat hij dit waarschijnlijk ook niet deed toen ze nog leefde. De spreker in het gedicht bekritiseert de man omdat hij medelijden met haar heeft wanneer ze dood is, en niet om haar gaf toen ze nog leefde. Zij lijkt vrede te hebben met het feit dat ze dood is en de man nog leeft.

Het oorspronkelijke gedicht[bewerken]

After Death door Christina Rossetti


The curtains were half drawn, the floor was swept

And strewn with rushes, rosemary and may

Lay thick upon the bed on which I lay,

Where through the lattice ivy-shadows crept.

He leaned above me, thinking that I slept

And could not hear him; but I heard him say,

‘Poor child, poor child’: and as he turned away

Came a deep silence, and I knew he wept.


He did not touch the shroud, or raise the fold

That hid my face, or take my hand in his,

Or ruffle the smooth pillows for my head:

He did not love me living; but once dead

He pitied me; and very sweet it is

To know he still is warm though I am cold.

Nederlandse vertaling[bewerken]

Na de dood (Nederlandse vertaling door Jules Grandgagnage (2020)[1]


De gordijnen waren halfgesloten, de vloer bedekt

met biezen, en het bed waarop ik lag,

bestrooid met rozemarijn en bloesemtak,

met schaduwen van ranken door het traliewerk.

Hij boog zich over me, dacht dat ik slapen wilde,

Ik kon hem niet horen; maar hij sprak:

‘Arm kind, arm kind’: en wendde zich af

waarna hij huilde na een diepe stilte.


De lijkwade liet hij onberoerd, en mijn gezicht verborgen,

hij nam mijn hand niet in de zijne,

of schikte het zachte kussen niet voor mijn hoofd:

Levend hield hij niet van mij; maar eens dood

had hij medelijden met me; en wat is het fijn

te weten dat hij levend warm is, hoewel ik ben gestorven.

Referentie[bewerken]

  1. Bron: Vertaalde gedichten, onder Creative Commons-licentie CC BY-SA
Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.