Programmeren in C/Bestanden

Uit Wikibooks
Ga naar: navigatie, zoek

Programmeren in C

Inleiding
  1. Inleiding Redelijk ontwikkeld. Revisiedatum: 23 oktober 2007
  2. De compiler Redelijk ontwikkeld. Revisiedatum: 23 oktober 2007

Bewerkingen

  1. Basis Goed ontwikkeld. Revisiedatum: 23 oktober 2007
  2. Stijl en structuur Redelijk ontwikkeld. Revisiedatum: 23 oktober 2007
  3. Datatypes Goed ontwikkeld. Revisiedatum: 11 november 2007
  4. Berekeningen In ontwikkeling. Revisiedatum: 23 oktober 2007
  5. If en loops Goed ontwikkeld. Revisiedatum: 23 oktober 2007
  6. Arrays en pointers Redelijk ontwikkeld. Revisiedatum: 24 oktober 2007
  7. Functies Goed ontwikkeld. Revisiedatum: 23 oktober 2007
  8. File handling In ontwikkeling. Revisiedatum: 23 oktober 2007

Overige

  1. Bestanden Redelijk ontwikkeld. Revisiedatum: 23 oktober 2007
  2. C-Preprocessor (CPP) Redelijk ontwikkeld. Revisiedatum: 23 oktober 2007
  3. Struct
  4. Expressies


De taal C is modulair, dat wil zeggen dat een C-programma uit verschillende delen (modules) bestaat die tamelijk onafhankelijk van elkaar zijn. Het doel hiervan is vrij simpel: een module kan vervangen worden door een andere module zonder dat de rest van het programma hoeft te worden aangepast.

Elke module kent twee hoofdbestanddelen: de implementatie (*.c) en de interface (*.h) waarbij de eerste de definitie van de functies bevat en de laatste alle types, functies en macro's opsomt die nodig zijn om de module te gebruiken, zodat de compiler kan nakijken of een functie-aanroep ook inderdaad overeenkomt met de definitie en een foutmelding kan genereren als dit niet zo is (of de functie geheel ontbreekt). Vrijwel hetzelfde geldt voor typedeclaraties en de rest. De taal C laat het volledig aan de programmeur over om een goede indeling in modules te maken, wat (alweeer) een leuke bron van fouten kan zijn.

Een voorbeeld[bewerken]

Bedrijf FooBar Inc. heeft een bestand met de namen van klanten en andere gegevens en wil deze gebruiken in de applicatie Automail2000 die klanten uit dit bestand selecteert en ze periodiek een e-mail stuurt. Nadat de ontwikkelaar zich uitgebreid achter de oren heeft gekrabt, maakt hij de volgende indeling:

Module Doel Bestand Type
file Toegang tot en lezen van het klanten bestand file.c Implementatie
file.h Interface
select Selecteren van klanten voor een e-mail select.c Implementatie
select.h Interface
send Versturen van de e-mail send.c Implementatie
send.h Interface
main hoofdroutine, command-line args en environment main.c Implementatie

De functies in main.c gebruiken functies die zijn gedefinieerd in de drie andere modules, maar geen enkele andere module gebruikt de functies in main.c. Daarom is er geen bestand main.h nodig.

In het bestand main.c staat dan het volgende

/* include interfaces */
#include "file.h"
#include "select.h"
#include "send.h"
...

Schematisch ziet het er zo uit:

Programmeren in C Foobar inc.svg

Merk op dat main.c nergens direct verwijst naar de implementaties in file.c, select.c en send.c. Hoe die bestanden er precies uitzien is verder niet interessant en wat meer is, de broncode van die bestanden hoeft niet eens aanwezig te zijn. Als het interface bestand er maar is, is de compiler tevreden en laat het de linker verder uitzoeken.

Ook de standaard onderdelen van C zijn als modules geimplementeerd, zoals bijvoorbeeld stdio.h (Standard Input/Output) en worden op exact dezelfde manier behandeld. Een interface (stdio.h) wordt ingevoegd en de linker trekt de bijbehorende implementatie uit een library. Uiteindelijk kan het plaatje vaak nog iets ingewikkelder zijn:

Programmeren in C Foobar inc 2.svg

Merk op dat stdio.h via file.h wordt ingevoegd.

Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.