Wikijunior:De geschiedenis van de Aarde/Het ontstaan
Uit Wikibooks
|
||||
Niemand weet precies hoe de aarde is ontstaan. Maar sterrenkundigen denken dat het hele heelal eigenlijk maar in één punt geconcentreerd was. Totdat er ineens een enorme explosie was: de oerknal. Daardoor was (volgens hen) het heelal ontstaan met alle planeten, meteoren en sterren.
Volgens wetenschappers is het ongeveer 20 miljard jaar geleden dat de oerknal plaatsvond. Daarvoor bestond er volgens hen geen planeten, geen ruimte en niet eens tijd. En dus ook geen Aarde! De pas ontstane hemellichamen leken op gas dat vanuit het midden naar buiten geslingerd werd. En daaruit ontstonden in plaatselijke verbindingen enorme groepen sterren: melkwegstelsels. Maar in de laatste jaren hebben sterrenkundigen een zwakke warmte kunnen meten die zich door het hele heelal uitbreidt en ze denken dat het gaat om een beetje warmte van die oerknal en ze denken dat dit bewijs is dat de oerknaltheorie juist is. Maar niemand weet precies hoe groot het heelal is en of het eigenlijk wel grenzen heeft. Maar we weten wel dat het zich veel verder uitstrekt dan wat wij met de telescopen kunnen zien. Vanaf de verste objecten die we kunnen zien heeft het licht een snelheid van 299.792.458 meter per seconde. (dat is bijna 10 biljoen kilometer per jaar) ongeveer 10 miljard nodig om bij de Aarde te komen.
De zon, waarmee de Aarde en de andere planeten ongeveer gelijktijdig zijn ontstaan, behoort niet tot de eerste generatie sterren. Eerst moesten er heel wat sterren uitgloeien, voordat er ook maar planeten of leven kon ontstaan. Hetgene wat na de oerknal ontstond, bestond alleen uit zuivere waterstof. Pas tijdens kernfusieprocessen (dat is het samensmelten van de kernen van verschillende atomen, waarbij een ander element wordt gevormd) in sterren, vormden zich alle elementen die we kennen.
Niemand weet dus hoe alles precies is ontstaan. Wat wel heel aannemelijk is, is dat de zon is ontstaan uit een wolk van stof en gas. Daarbij zou niet alles zijn gebruikt en daaruit moesten de planeten dan zijn ontstaan.
Steeds meer van deze theorie wordt bewezen doordat wetenschappers tegenwoordig onderzoek kunnen doen naar gas- en stofwolken die om andere planeten heen draaien. Ze hebben intussen al tientallen planeten ontdekt die zich in een baan om andere sterren heen bewegen. Er bewegen dus niet alleen planeten om de zon. Je kunt ze niet door een telescoop zien, maar aan de hand van gegevens is de grootte, doorsnede van hun baan en de omloopsnelheid ongeveer berekend.
De Aarde draait met een snelheid van ongeveer 30 km per seconde (108.000 km/h) om de zon. Dat is zo snel dat de centrifugale kracht (dat is een kracht die voorwerpen hebben als ze een bocht maken) van de aarde gelijk is aan de aantrekkingskracht van de zon. De aarde beweegt nooit sneller of langzamer en daardoor blijft ze altijd in dezelfde baan. De aarde draait van west naar oost in 23 uur, 56 minuten en 4,09 seconden om haar eigen as. (dus niet precies 24 uur). Maar dan heeft de Aarde zich wel een stuk verder in dezelfde draairichting op een baan om de zon verplaatst en daardoor duurt het nog bijna vier minuten voor de zon weer loodrecht op een bepaald punt op de aarde staat. Daarom duren dagen 24 uur.
