Leer jezelf ecologisch tuinieren/Alant

Uit Wikibooks

Ga naar: navigatie, zoek
Inula helenium.jpg
  1. De basis; Grondsoort en bewerking
  2. Algemeen | Stekken
  3. Planten | Plantkunde
  4. Plantenziekte | Problemen
  5. Het dierenleven
  6. De moestuin
  7. De kruidentuin
  8. De boomgaard
  9. De siertuin
  10. De tuinkalender
  11. Register | Registrum
  12. Toetsen 1 | 2 | 3


Alant (Inula) is een geslacht uit de Composietenfamilie (Asteraceae).

Gemeenschappelijke kenmerken zijn dat de pappus uit haren bestaat, dat stroschubben ontbreken en dat de bloemhoofdjes vrij vlak zijn.

Soorten

  • Het Donderkruid (Inula conyzae) heeft bovenaan stengelbladen die hartvormig stengelomvattend zijn. De bloemhoofdjes zijn circa 1 cm breed en staan alleen of in kleine groepjes.
  • De Griekse alant (Inula helenium) heeft heeft meer dan 4 mm brede omwindselbladen.
  • De Engelse alant (Inula britannica) heeft niet glanzende, niet stijve stengelbladen, waarvan de onderste bij de voet steelachtig versmald zijn. De stengel is vaak maar niet altijd wollig behaard.
  • De Wilgalant (Inula salicina) heeft stengelbladeren die wel stijf en glanzend zijn. De stengel is grotendeels kaal.
  • Inula crithmoides is een tot 1 m hoge overblijvende plant die in Europa en AziĆ« voorkomt langs zoute moerassen en zeekliffen. De plant heeft smalle vlezige bladeren. De grote bloemhoofdjes hebben 6 schijnkroonbladen. De bloemen zijn hermafrodiet. Er kan zelfbevruchting optreden, maar bestuiving door bijen, kevers en vliegen is ook mogelijk. Jonge bladen kunnen gekookt en gegeten worden.
Wikimedia Commons Meer afbeeldingen over dit onderwerp vindt u bij Inula op Wikimedia Commons
Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.
Persoonlijke instellingen