Klassieke Mechanica

Uit Wikibooks

Ga naar: navigatie, zoek
Wikibooks:Infobox/Klassieke Mechanica
  1. Basisbegrippen
  2. Equivalente vectorsystemen
  3. Statica I: vectoriële methode
  4. Statica II: Methode van de virtuele arbeid
  5. Kinematica
  6. Kinematica-2: bewegende referentiesystemen
  7. Kinematica-3: Aanvullingen
  8. Elementaire dynamica
  9. Dynamica van voorwerpen I
  10. Dynamica van voorwerpen II
  11. Methode van Lagrange
  12. Aanvullingen: Wrijving
  13. Aanvullingen: Traagheidskrachten
  14. Aanvullingen: Botsingen
  15. Aanvullingen: Centrale kracht, planetenbanen

[bewerken] Opzet en doelgroep

Dit boek heeft de bedoeling om op een wiskundig correcte manier de beginselen van de klassieke mechanica voor te stellen. Er wordt hierbij gedacht aan personen die ooit een cursus mechanica gekregen hebben en hun geheugen willen opfrissen, of personen die niet veel over dit onderwerp gezien hebben maar er wel wat meer willen over weten. Dit boek had ook "Theoretische Mechanica" of "Analytische Mechanica" kunnen heten. Dit wekt echter te zeer de verwachting van een sterk wiskundige behandeling. Het accent moet echter vallen op de fysische fenomenen. De Franse wiskundige Lagrange beroemde zich erop dat hij een boek over mechanica geschreven had zonder één tekening. Dat is niet de bedoeling van dit boek. Eenvoudige beginselen worden soms wat uitgebreider toegelicht, om de drempel zo laag mogelijk te houden. Zo wordt er vrij lang stilgestaan bij de eenparig versnelde beweging, wordt het toepassen van de wet van Newton uitvoerig behandeld, wordt het begrip ”rotor” uitgelegd bij de behandeling van potentiaalkrachten. Onderwerpen waarvoor enige kennis van differentiaal- en integraalrekenen of lineaire algebra ondersteld wordt, zullen wat sneller behandeld worden. Het is immers niet de bedoeling om een boek over die onderwerpen te schrijven. Wie een bijdrage wil leveren wordt verzocht uitgewerkte voorbeelden van de toepassing van de formules bij te voegen. Het is immers door formules toe te passen dat men de werkelijke draagwijdte ervan het best gaat aanvoelen. Om een vlotte lectuur mogelijk te maken worden langere en ingewikkelde afleidingen liefst in een afzonderlijke paragraaf geplaatst.

Inhoudstafel


  1. Basisbegrippen
    1. Dimensies en eenheden
    2. Elementaire bewerkingen met vectoren
    3. Van vereenvoudigde naar wiskundig correcte voorstelling
  2. Equivalente vectorsystemen
    1. De verplaatsingsformule
    2. De equivalentierelatie
    3. Systemen van evenwijdige krachten
    4. Vlakke systemen
    5. Samenlopende krachten
    6. De schroefas
  3. Statica: vectoriële methode
    1. Evenwicht van een enkelvoudig onvervormbaar voorwerp
    2. Vrijheidsgraden en verbindingen
    3. Isostatisch, hyperstatisch en hypostatisch systeem
    4. Evenwicht van samengestelde voorwerpen
    5. Vakwerken
  4. Statica: Methode van de virtuele arbeid
    1. Afleiding van de formules
    2. De klassieke uitwerking
    3. Toepassingen
    4. Slotbemerkingen
  5. Kinematica
    1. De definities
      1. Eenparige en eenparig versnelde beweging
        1. Toepassing: remweg
    2. De vectoriële formules
      1. Cartesische coördinaten
        1. Cirkelbeweging - Normale en tangentiële versnelling
        2. Valparabool (1 - 3)
      2. Poolcoördinaten
      3. Berekenen van normale en tangentiële versnelling
  6. Kinematica-2: bewegende referentiesystemen
    1. Snelheden
      1. De drie snelheden
      2. Voorbeelden
    2. Versnellingen
      1. Een nieuwe operator
      2. De versnelling
      3. Coriolisversnelling en bewegingen op aarde
      4. Bolcoördinaten
  7. Kinematica-3: Aanvullingen
    1. Ogenblikkelijk rotatiecentrum
    2. Poolbaan en poolkromme
    3. Samenstellen van rotaties
  8. Elementaire dynamica
    1. Wetten van Newton
    2. Impuls en behoud van impuls
    3. Arbeid en behoud van energie
  9. Dynamica van voorwerpen
    1. Het massacentrum
      1. Bepaling van het massacentrum
      2. Eigenschappen van het massacentrum
      3. Massacentrum en behoud van impuls
      4. Impulsmoment van een vrij bewegend voorwerp
      5. Massacentrum en energie
    2. Rotatie rond as met vaste richting
      1. Inleiding
      2. Basiswet
      3. Formule van Steiner
      4. Voorbeelden
      5. Afgeleide wetten: impulsmoment en energie
      6. Gevalstudie: het dynamisch gedrag van een auto
    3. Algemene rotatie
      1. Inleiding
      2. Basiswet
      3. Traagheidstensor
      4. Gyroscopisch effect
      5. Trillende autowielen
      6. De afgeleide van L
      7. Kinetische energie en impulsmoment
      8. Een complexer voorbeeld
      9. De hoeken van Euler - Traagheidsellipsoïde
  10. Methode van Lagrange
    1. Vergelijkingen van Lagrange van de eerste vorm
    2. De Lagrangiaan
    3. Speciale gevallen
    4. Voorbeelden
    5. Dynamisch evenwicht
  11. Aanvullingen: Wrijving
    1. Slepende wrijving met 4 voorbeelden
    2. Kantelen
    3. Rollen met slippen
    4. Wrijving over gebogen oppervlak bv. kabel rond paal
    5. Rollende wrijving
    6. Viskeuze wrijving
  12. Aanvullingen: Traagheidskrachten
    1. Inleiding
    2. Resultante en aangrijpingspunt
    3. Traagheidskrachten en virtuele arbeid
  13. Aanvullingen: Botsingen
    1. Centrale botsing
    2. Schuine botsing
    3. Botsingen tussen voorwerpen
    4. Het slagcentrum
  14. Aanvullingen: Centrale kracht en planetenbeweging
    1. Twee lichamen probleem
    2. Centrale kracht
    3. Formule van Binet
    4. De kegelsneden
    5. Satellietbanen
    6. De wetten van Kepler
    7. Afstotingskracht


De inhoud kan verder nog evolueren. Mechanica is een enorm breed domein en zelfs op een elementair niveau zijn er zeer veel onderwerpen die kunnen aangesneden worden.

Er is ook een verschil tussen een cursus en een boek waarin men het onderwerp op een gestructureerde en logische wijze wil behandelen. De volgorde waarin men de onderwerpen het liefst bestudeert, is niet noodzakelijk de volgorde zoals hier wordt gevolgd. Het is klassiek dat men de statica vóór de dynamica zet, maar in feite is de statica een toepassing van de principes van de dynamica met de eis dat lineaire en hoekversnelling nul moeten blijven. Dus zou men na de kinematica beter eerst de elementaire dynamica (ook wel de dynamica van de puntmassa genoemd) bestuderen en dan de statica. Een analoog probleem vormt de behandeling van de traagheidskrachten. Aan de basis ervan ligt de studie van de versnellingen in bewegende referentiesystemen, maar de toepassing behoort tot de dynamica. Men kan echter moeilijk de afleiding van de deze formules weglaten uit de kinematica en pas behandelen als men ze nodig heeft in de dynamica. De wrijving kan spelen bij problemen van de statica maar ook bij problemen van de dynamica. De volgorde van de onderwerpen hier is dus niet noodzakelijk de volgorde waarin de onderwerpen moeten bestudeerd worden.

Informatie afkomstig van http://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.
Persoonlijke instellingen
Boek maken