Griekse mythologie/Gorgonen
Uit Wikibooks
|
||
|
Met de Gorgonen (Γοργόνες of Γοργοῖ), worden in de Griekse mythologie doorgaans Medusa (de door Poseidon bezwangerde), Stheno (de sterke) en Euryale (de vérspringende) bedoeld, dochters van de zeegoden Phorcys en Ketos.[1]
Zij vormen een drietal monsterlijke chtonische wezens die worden voorgesteld als vrouwen met slagtanden, handen van brons, gouden vleugels en slangen in plaats van haren. Iedereen die hen aankeek veranderde in steen.
De gorgonenkop (γοργóνειον(gorgoneion)) is een van de vaste attributen van de godin Athena. Perseus schenkt haar Medusa's hoofd, dat zij voortaan op haar kuras of aigis draagt. Tevens komt het voor op de aigis van Zeus. Vaak zien we hierom een gorgonenkop als ornament op bijvoorbeeld Romeinse wapenrustigen terug. De gorgonenkop kwam ook voor als antefix en akroterion op Griekse en Etruskische tempels.
[bewerken] Medusa
De bekendste der Gorgonen is (in tegenstelling tot haar zusters sterfelijke) Medusa. Zij wordt gedood door Perseus.
[bewerken] Stheno
[bewerken] Euryale
Voetnoten
- ↑ Classica Jane Ellen Harrison (1903/1992) merkt op dat de zussen een toevoeging zijn op een oervorm van de mythe met slechts één gorgo. Hun rol in de mythe is zeer beperkt, en de Griekse mythologie kende een "algemene tendens... die van elke godin een drietal maakt". Prolegomena to the Study of Greek Religion. Salem, NH: Ayer.
