Autisme/Wat is autisme

Uit Wikibooks

[bewerken] Wat is autisme ?

[bewerken] Stoornis

Autisme is een stoornis in de zin dat mensen met autisme beperkingen hebben die elkaar beïnvloeden, in verband met de sleutelvaardigheden om te overleven in onze samenleving, zijnde sociaal begrijpen en sociale interacties en verbale en niet-verbale communicatie. Hun ontwikkeling is hierdoor niet alleen vertraagd maar vooral anders(soortig). Het effect van deze beperkingen is geen optelsom maar een vermenigvuldiging.

Autisme is een ontwikkelingsstoornis die het hele functioneren (=pervasief) van mensen beïnvloedt, en is gekenmerkt door afwijkingen in de triade communicatie - verbeelding, socialisatie. Autisme is dus niet enkel het in zichzelf gekeerd zijn en een vertraagde ontwikkeling, maar in essentie een andere ontwikkeling.

Als pervasieve ontwikkelingsstoornis kan autisme, al naargelang de uiting (zie ook bij autismespectrum) een vergaande invloed hebben op verstandelijk en lichamelijk vlak.

Op verstandelijk vlak kan een pervasieve stoornis het verloop van de ontwikkeling beïnvloeden op tal van gebieden als sociale relaties en vaardigheden, taal en voorstellingsvermogen, motoriek, zelfbeeld, gevoelens, spel, fantasie, begrip van de dagelijkse wereld.

Op lichamelijk vlak kan zo'n stoornis in meer of mindere mate gevolgen hebben voor het afweersysteem, de endocrinologie, het vetzuurmetabolisme, het aminozuur - of purinemetabolisme, en toename van oxidatieve stress door een afwijking in de werking van de neurotransmitters.

Per individu kan autisme sterk verschillen, afhankelijk van de ontwikkelingsleeftijd, van het karakter van de persoon en van omgevingsfactoren. Autistische personen kunnen zich totaal anders gedragen aan de buitenkant, maar hebben wel eenzelfde manier van informatie verwerken aan de binnenkant.

[bewerken] Andere denkstijl

De meer begaafde mensen met autisme (deels gesteund door Simon Baron-Cohen & Uta Frith) bekritiseren de classificatie van autisme als een stoornis en wijzen vooral op de mogelijkheden en talenten in plaats van op de autistische tekorten. Bepaalde meer begaafde autistische personen zien autisme als een veredelde, toekomstige vorm van functioneren.

Door de verruiming en verbreding van de definitie "autisme" komt het voor dat sommige mensen die nu de diagnose hebben, vroeger hetzij als normaal hetzij met een andere diagnose (schizofrenie, borderline) leefden. Het aantal diagnoses 'autisme' is zo sterk toegenomen dat sommigen spreken van een autisme-epidemie.

Anderzijds stelt iedere persoon, deels ter zelfbescherming, soms handelingen die 'autistisch' zouden kunnen overkomen. Door de informatiestroom over autisme in de media lijken veel mensen zich te (h)erkennen als autist, of de problemen in relaties (scheiding, midlife-crisis) en alledaagse activiteiten op autisme af te schuiven. Dat betekent nog niet dat iedereen autistisch is. Het is niet omdat het dier een ei legt dat het een vogel is.

Je kan het vergelijken met een helikopter-view. De informatie komt in flarden in het hoofd. Denkbeeldig komt het er boven in, en gaat er aan de onderkant weer uit. Er tussenin wordt de verkregen informatie verwerkt. Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat als je een autistisch persoon vraagt om te gaan afwassen en hij komt tegelijkertijd met de vraag of hij snoep of shag mag. Dan zat hij een paar minuten of seconden ervoor te denken: ik wil shag, maar daar kom jij met je vraag dus die stapelt hij op de andere informatie.

[bewerken] Handicap

De aanwezigheid van een stoornis is essentieel om van een handicap te spreken. Autisme is dus een handicap wanneer het 'anders-zijn' een gevolg is van een erkende stoornis. Of 'We begrijpen allemaal wel eens iets niet, maar daarom hebben we nog niet allemaal een verstandelijke beperking' (Peter Vermeulen).

Autisme is een onzichtbare handicap. Een aanzienlijk aantal mensen met autisme beantwoordt niet aan het beeld dat de samenleving heeft over iemand met een handicap of invaliditeit. Een persoon heeft volgens hen een handicap wanneer het denken en bewegen zichtbaar en ernstig beperkt zijn.

Mensen met autisme en hun omgeving hebben in de loop der tijd hard geijverd voor de erkenning van de autismespectrumstoornis of autisme als ernstige handicap, die recht gaf op gespecialiseerde professionele hulp. Om ondersteuning te krijgen moet hun autisme eerst erkend worden door een team van deskundigen aangesteld door de overheid.

Een op vier mensen met autisme zou niet zo'n erkenning en dus ook geen officiële handicap hebben. Afhankelijk van het karakter, de intelligentie en allerlei omgevingsfactoren (o.a. de opvoeding), kan autisme als ontwikkelingsstoornis immers vaak voldoende gecamoufleerd of gecompenseerd worden om zelfstandig te leven.

Toch leven acht op tien mensen met autisme met een of andere vorm van ondersteuning op vlak van wonen en tewerkstelling, of in een instelling. Ze hebben naast hun autisme soms een andere handicap, hetzij lichamelijk, hetzij verstandelijk, motorisch of psychisch. Ze vertegenwoordigen het cliché-beeld van het niet-sprekende, met het hoofd bonkende kind.

Een handicap is ook het gevolg van externe factoren, van kansen en beperkingen door een onaangepaste omgeving. Twee belangrijke omgevingsfactoren die samenhangen zijn de erkenning en bevordering van de mogelijkheden van mensen met autisme, én gelijktijdig de erkenning en acceptatie van de beperkingen van autisme als een ernstige handicap. De omgeving kan door autisme-vriendelijk te zijn autistische personen toelaten mensvriendelijk deel te nemen aan de samenleving.

Deze pagina is vrijgegeven onder de GNU Free Documentation License (GFDL) en nog niet onder CC-BY-SA. Klik hier voor meer informatie. Wilt u deze tekst gebruiken onder de Creative Commons CC-BY-SA licentie? Klik dan hier om te kijken van welke gebruikers u nog toestemming nodig heeft.